FSC (Orman Yönetim Konseyi) sistemine dahil olan veya olmayı planlayan işletmelerin en çok merak ettiği konulardan biri de sertifikasyon sürecinin maliyetleridir. FSC sisteminde, denetim kuruluşlarına ödenen hizmet bedellerinin yanı sıra, FSC’nin küresel operasyonlarını sürdürebilmesi için zorunlu kılınan bir Yıllık Yönetim Ücreti (Annual Administration Fee – AAF) bulunmaktadır.
AAF, FSC Global Development (FSC GD) tarafından akredite denetim kuruluşlarından (Certification Bodies – CB) portföylerindeki sertifika sahiplerine göre tahsil edilen bir ücrettir. Bu ücretin temel amacı FSC’nin küresel ölçekteki temel operasyonlarını finanse etmektir. FSC’nin faaliyetlerini sürdürmesi ve kazanımlarını koruması amacıyla bu finansman kaynağını kullanmaktadır.
Bu ücret sabit bir ücret olmayıp, çeşitli durumlarda farklı ücretlendirme söz konusudur. Faaliyetlere göre de değişiklik göstermektedir.
Orman İşletmeleri: Ormandan ağaç gibi orman ürünü elde eden işletmelerdir. Bu firmalar orman yönetimi sertifikası almışlardır. Orman Yönetimi sertifikaları için AAF, ormanın tipini, yönetim hedeflerini, verimliliğini ve ölçeğini yansıtan 7 farklı kategoriye ayrılarak hesaplanır. Bu hesaplama modelinde her bir sertifika için 10 USD tutarında sabit bir taban ücret uygulanır ve bunun üzerine ilgili orman kategorisine göre hektar başına ek bir ücret eklenir. Ancak FSC, sisteme girişini desteklemek istediği yapılar için büyük bir muafiyet sunar: Küçük veya Düşük Yoğunluklu Yönetilen Ormanlar (SLIMF) ve Topluluk Ormanları (Community Forests) kategorisindeki işletmeler için hektar başına alınan ücret ve sertifika başına sabit ücret 0 USD olarak belirlenmiştir; yani bu alanlardan AAF alınmaz. Tropikal, boreal veya plantasyon gibi diğer orman tipleri için ise hektar başına farklı oranlarda sent/dolar cinsi çarpanlar uygulanır.
Üretimci Firmalar ve Ticaret Firmaları: Kereste, mobilya, kâğıt ve ambalaj gibi ürünleri üreten ve ticaretini yapan işletmeler (CoC Sertifika Sahipleri) için hesaplama yöntemi tamamen farklıdır. Bu işletmelerde AAF, şirketin Orman Ürünleri Cirosuna (Forest Products Turnover) dayanır. Bunlarda firmanın cirosuna göre değişir. 7 Farklı Ciro Sınıfı vardır. Şirketler cirolarına göre toplam 7 farklı “AAF Sınıfından” birine dahil olurlar.
İki Aşamalı Hesaplama: Ücretlendirme, bulunulan sınıfın Taban Ücreti (Base Fee) ve şirketin ilgili sınıfın minimum cirosunu aşan kısmı üzerinden hesaplanan bir Değişken Ücretin (Variable Fee) toplanmasıyla belirlenir.
İmalatçılar ve Tüccarlar: Hammaddeyi işleyip dönüştüren imalatçılar ile ürünün sadece alım satımını yapan tüccarlar için baz alınan çarpanlar ve ücretler farklıdır. (Not: Eskiden tekli çoklu tesis ayırımı vardı ancak yeni güncelleme ile bu ayırım kalktı AAF açısından, doğrudan tesislerin toplam orman ürünleri cirosu baz alınır.) Asgari (minimum) AAF tutarı yıllık 97 USD olarak belirlenmiştir.
Bunların dışında nadir rastlanan tek seferlik proje sertifikasyonu (örneğin bir ahşap bina veya tekne inşası) yapan işletmeler için AAF, tüccarlar ile aynı ücret çizelgesini takip eder ancak burada orman ürünleri cirosu yerine ilgili projenin toplam maliyeti dikkate alınarak hesaplama yapılır.
Sertifikalı şirketler bu ücreti doğrudan FSC’ye değil, hizmet aldıkları akredite denetim kuruluşlarına öderler. Denetim kuruluşlarının sorumluluğu, şirketlerden güncel ciro verilerini resmi muhasebe evrakları ile belirleyip, bu bilgileri FSC veritabanına girmek ve tahsil ettikleri bu ücretleri belirli dönemler halinde FSC’ye aktarmaktır. Eğer bir şirket ciro verisini yanlış bildirirse veya eksik girilmesine neden olursa, FSC sonradan tespit ettiği durumlarda aradaki farkı faiziyle (aylık %1) birlikte geriye dönük olarak tahsil etme hakkına sahiptir.